فروش مجدد و تعمیر لباس به محور تازه کسب‌وکارهای مد تبدیل می‌شوند

اقتصاد چرخشی در صنعت مد

فروش مجدد، تعمیر و استفاده دوباره از لباس‌ها به بخش مهمی از گفت‌وگوهای صنعت فشن تبدیل شده است. گزارشی که بنیاد الن مک‌آرتور در مه ۲۰۲۶ منتشر کرد، بررسی می‌کند که چگونه سیاست‌های دولتی می‌توانند این مدل‌های کسب‌وکار را رقابتی‌تر کنند.

در مدل سنتی صنعت پوشاک، کسب‌وکارها عمدتاً بر تولید و فروش محصولات جدید تمرکز دارند. در مقابل، اقتصاد چرخشی تلاش می‌کند لباس‌ها برای مدت طولانی‌تری در چرخه استفاده باقی بمانند و ارزش آن‌ها پس از خرید اولیه از بین نرود.

موانع اقتصادی فروش مجدد و تعمیر

تعمیر لباس به نیروی انسانی و زمان نیاز دارد و فروش مجدد نیز شامل بررسی کیفیت، شست‌وشو، دسته‌بندی و آماده‌سازی محصولات است. این هزینه‌ها ممکن است رقابت با لباس‌های تازه‌تولیدشده را دشوار کنند.

گزارش بنیاد الن مک‌آرتور سه اهرم سیاستی را مطرح می‌کند: کاهش مالیات بر فروش کالاهای دست‌دوم و خدمات تعمیر، کاهش مالیات مرتبط با نیروی کار و تقویت مسئولیت تولیدکنندگان در قبال پایان عمر محصولات.

بر اساس مدل‌سازی این گزارش، ترکیبی از این سیاست‌ها می‌تواند حاشیه سود ناخالص را در برخی مدل‌ها تا ۵۵ درصد برای فروش مجدد و ۴۱ درصد برای تعمیر افزایش دهد. این ارقام برآوردهای مدل‌سازی هستند، نه تضمین سود برای همه کسب‌وکارها.

فرصت‌های تازه برای بازار پوشاک

گسترش فروش مجدد می‌تواند برای فروشگاه‌های تخصصی، تعمیرکاران، پلتفرم‌های آنلاین و مصرف‌کنندگان فرصت ایجاد کند. خریداران نیز ممکن است بتوانند با هزینه کمتر به لباس‌های باکیفیت دسترسی پیدا کنند.

در کنار مزایای اقتصادی، افزایش عمر لباس‌ها می‌تواند نیاز به تولید محصولات جدید را کاهش دهد. رشد این بازار به اعتماد مشتریان، شفافیت وضعیت کالا و دسترسی آسان به خدمات تعمیر و فروش مجدد وابسته خواهد بود.

منبع: Ellen MacArthur Foundation